„RUCH BUDZI EMOCJE” by Tristan Jacobs.

Nieco ponad dwa tygodnie temu stanęła przede mną okazja uczestnictwa w warsztatach Tristana Jacobsa. Po długim zastanowieniu i namowach moich nowych koleżanek postanowiłam się na nie wybrać. Nie żałuję tego ani trochę. Głównie dlatego, że mogłam najzwyczajniej w świecie zapomnieć o całym świecie i skupić się na sobie – granicach i barierach, emocjach i uczuciach. Fajne uczucie. A kim tak naprawdę jest ten Tristan?

Pochodzi z RPA, zajmuje się teatrem w każdym możliwym znaczeniu (po więcej zapraszam tutaj). W zasadzie to chyba tyle na jego temat, bo nic więcej nie jestem w stanie napisać. Poszłam na warsztaty do gościa, o którym nic wcześniej nie wiedziałam. Oprócz tego, że jest bardzo przystojny i wszystkie dziewczyny się zakochały. W sumie to właśnie tak go poznałam.

Motion Provokes Emotions” to nazwa tych zajęć. Jak mówi mi broszura, którą trzymam właśnie w ręku: (Warsztaty) Będą skupione na obrazach i ciele,  jako narzędziach tworzących znaczenie i tekst, będących alternatywą wobec słów. Teatr wizualny, może trochę teatr improwizacji. Nawet ja (totalny laik w tym temacie) uważam, że brzmi interesująco.

Od pierwszych minut na sali zauważyłam (o czym wspomniał również Tristan), że w całej tej zabawie, głównie chodzi o współgranie ciała i umysłu. I dokładnie tak to wyglądało. Ćwiczenia, które dla osób patrzących z boku mogły wydawać się zabawne, dla uczestników były czymś specjalnym. Skupienie się na wykonywanym ćwiczeniu, poznając przy tym własne ciało, tym samym przekraczając pewne bariery… To wymagało wysiłku fizycznego, jak i psychicznego.

Podczas tych zajęć wyrzuciłam z głowy wszystko, co niepotrzebne. Cała energia skumulowała się na ćwiczeniach i pracy z Tristanem. Takie warsztaty są bardzo wartościowe, bo można się odprężyć, poznać własne ciało i zrozumieć parę rzeczy. Cały czas siedzą mi w głowie słowa, które wypowiedziała jedna z uczestniczek (jeśli dobrze pamiętam to Koreanka). Powiedziała, że przed tymi zajęciami zapomniała, że jest coś takiego jak uśmiech i dzięki tym 2 godzinom spędzonym na sali znów zaczęła się  uśmiechać. To chyba najlepsza rekomendacja.

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s